Het syndroom

Reeds jaren in de psychiatrie erkend als de chronische aandoening die vooral liefhebbers van reels en molens treft.  Lichamelijke pijn, geestelijke ontreddering, diepe schaamte en slapeloze nachten zijn slechts enkele van de symptomen die de wetenschap aan dit syndroom verbindt. Laten we even  een typisch geval  van naderbij bekijken, en meteen ook zoeken naar een therapie.

De patiënt

Onze man houdt er van om zich, na een lange en stressvolle werkweek, in zijn garage terug te trekken om eindelijk iets nuttigs te doen:  prutsen aan molens, reels en ander hengelspul.  Vandaag gaat zijn volle aandacht naar een oude Penn Senator 6/0 die hij van een vriend cadeau kreeg. De reel ziet er niet echt fris uit met hier en daar wat verhard vet en groene corrosie op de chroom. Maar hij heeft wel erger  meegemaakt en begint al fluitend aan de restauratie. De reel wordt om te beginnen  volledig gedemonteerd . Deze keer  heeft hij een serieuze meevaller waardoor het syndroom voorlopig buiten beeld blijft: geen hopeloos vastzittende of afbrekende vijzen,  en geen beschadigde  of ontbrekende onderdelen.  Alles wordt mooi gekuist in white spirit en  de chroom krijgt een azijn-badje. Nog  even goed afspoelen onder warm water et voilà: alle onderdelen zijn klaar voor het leukste  deel , met name het terug in elkaar zetten van de reel.

 

Penn Senator 6/0

 

 

De setting

In de psychiatrie wordt met reden aangenomen dat omgevingsfactoren, zoals de thuissituatie, in belangrijke mate  bijdragen tot psychosen. Laten we de omgeving van onze held even observeren.

We zien een volgestouwde garage; ook op de vloer ligt vanalles.

De werkbank ziet er compleet onoverzichtelijk uit, maar onze man is volledig op zijn gemak in deze biotoop én hij weet perfect  waar alles ligt. Althans dat beweert hij toch.

Syndroomfasen

Ook het syndroom  van onze studie ontwikkelt zich doorheen een aantal fasen: volgens  de psychiaters evolueert de patiënt  van “redelijk normaal” tot “compleet waanzinnig”.

Syndroom fase 1: Vol vertrouwen (“redelijk normaal”)

Of het “redelijk normaal” is om in de juist beschreven setting aan een reel te werken laten we in het midden, maar onze knutselaar ziet er geen graten in. Op het werkblad wordt wat ruimte vrijgemaakt (typisch 8 bij 10 cm) en de onderdelen van de Penn  worden in een  roomijsbakje binnen handbereik gelegd.  Ook oliespuit en vettube krijgen ergens een plaatsje.

Hij monteert de lager,de pilaartjes en  de reelvoet op de linkse zijplaat; de andere lager en het  vrijloopsysteem op de rechtse zijplaat. Dan neemt hij de messing  brug en begint de naaf te vullen met tandwiel en dragschijven.

Syndroom fase 2: Eerste twijfel

Als hij met de drag bezig is slaat zijn onderbewustzijn alarm. Hier liggen namelijk ,diep verdrongen,de pijnlijke herinneringen aan verleden rampen bewaard. Het resultaat is een lichte aarzeling bij onze reelspecialist, een vaag gevoel van dejà-vu. Maar meer is het voorlopig nog niet.

Syndroom fase 3: Herinnering

Als de brug compleet met drag op de zijplaat gemonteerd wordt,  bereiken de noodsignalen het bewuste niveau. Vooral het zicht van de antiretour  en zijn  veertje  (de ‘dogspring’ uit de titel) doet een alarmbelletje rinkelen. “Oppassen hier” flitst  het door zijn geest als hij de zijplaat op de  brug legt en het geheel omdraait voor het plaatsen van de antiretour…Tok! Verdraaid, daar valt de complete drag op zijn voet. Dragschijven rollen in het stof alle kanten uit. Zichzelf vervloekend gaat hij, op handen en knieën,  alles bij elkaar zoeken. De dragschijven worden proper gemaakt en alles terug op de naaf geplaatst. Met vingers naar alle kanten gewrongen, kwestie van alles vast te houden, zit de brug eindelijk op de zijplaat. Brug  een beetje draaien om de antiretour te plaatsen en dan nog het veertje op zijn plaats duwen…  Ping! Als in een vertraagde film ziet hij iets door de lucht vliegen….

Close-up  van veer in volle vlucht

Syndroom fase 4: De afgrond

Geen paniek, want onze kerel meent te weten in welke richting het veertje vloog. Als hij echter op de bewuste plaats gaat zoeken is er geen veertje te bekennen. Er worden lamp,magneet, borstel en vuilblik bijgehaald. Kwestie van niets te missen. Uren later is de garage compleet overhoop gehaald maar staat onze man nog steeds met lege handen. Dan blijven er twee opties over. Sommigen  blijven verder zoeken, soms dagen lang, en bereiken uiteindelijk fase 5 : die van “complete waanzin”. Ofwel komt men bij zijn zinnen en stapt men naar de winkel om een nieuw veertje te bestellen.

Therapie

Voor alle aandoeningen geldt de regel: voorkomen is  beter dan genezen.
Ziehier mijn persoonlijke oplossing voor het probleem.

De nieuwe setting

De garage opkuisen en alles mooi ordenen is  géén oplossing want niet duurzaam in de tijd. In het beste geval vind je nog wat veertjes  of  vijsjes terug van vorige keren, maar dat is de moeite niet waard. Trouwens, in zo’n nette maar ongezellige ruimte is het niet prettig knutselen.

Dus we verhuizen voor het kritieke moment naar een andere setting: het toilet.

Op de foto’s zien we de typische toiletruimte van de sportvisser.

Een probleem is mogelijk de kast vol hengelsportboeken, maar het mag een beetje spannend blijven. Ga er dus op je gemak bij zitten; liefst met toiletbril en deksel naar beneden. Iets over de afvoer van het wasbakje leggen is misschien ook geen slecht idee.

De truuk met de veer

Graag verwijs ik hier naar het "Penn Senator" artikel voor een gedetailleerde beschrijving.

Als het tandwiel en de drag op de brugnaaf gemonteerd zijn, leggen we een wikkeling (denk aan het wikkelen van een hengeloog) van dun touw boven de sleeve. Bovenkant wikkeling even provisoir aftapen. Zo zit de drag vast en mooi op zijn plaats. We nemen de zijplaat en plaatsen de brugvijzen. De twee met gladde schacht komen in het midden naast de lager. We plaatsen wijs –en middelvinger van de linkerhand zodanig dat ze de vier vijzen vasthouden. Nu kunnen we de zijplaat omdraaien zonder dat de vijzen vallen en is de rechterhand vrij voor de volgende stappen. Eerst de veren over de gladde vijzen , en vervolgens plaatsen we het kleine tandwiel met juk. Daarna het messing duwplaatje.

Nu komen we aan het tricky gedeelte.

We plaatsen de brug met het gat naar rechts. Dan zetten we de antiretour op zijn plaats. Let op: met de scherpe zijde tegen het tandrad! Nu draaien we de brug met de klok mee tot de nis voor de antiretour-veer nog net zichtbaar is. Adem inhouden, veer plaatsen en brug doordraaien tot eindpositie. Linkerhand omdraaien zodat slingerzijde nu boven ligt. Dan draaien we de vier brugvijzen vast en verwijderen we het touwtje dat de drag vasthoudt. Sterwiel op de naaf draaien , slinger monteren en dan de eindmontage van zijplaten met spoel.

Klaar is kees!

PS: iedere gelijkenis met bestaande personen is louter toevallig en kan geen aanleiding geven tot juridische stappen tegenover de verantwoordelijke uitgever.